خاک قم گشته مقدس از جلال فاطمه نور باران گشته این شهر از جمال فاطمه
گر چه شهر قم شده گنجینه علم و ادب قطرهای باشد ز دریای کمال فاطمه
ولادت حضرت معصومه (س) مبارک
***************************************
دلبری دارم که از صاحب دلان دل می برد غمزه ای مشکل گشا دارد که مشکل می برد
گر نقاب از چهره گیرد آن نگار نازنین پرتو رخساره اش دلهای مایل می برد
ولادت امام رضا(ع) مبارک باد
.
امام رضا (ع):
کسی که مصائب مارا به یاد آورد، پس بگرید و بگریاند،
در روزی که چشم ها گریانند(روز حساب)، گریان نخواهد شد
امشب اشکت جاری شد، ما رو هم دعا کن
.
دلش دریای خون، چشمش به در بود/ امیدش دیدن روی پسر بود
پدر می گشت قلبش پاره پاره/ پسر می کرد بر حالش نظاره
پدر چون شمع سوزان آب می شد/ پسر هم مثل او بیتاب می شد
پسر از پرده ی دل ناله سر داد/ پدر هم جان در آغوش پسر داد
.
امام رضا (ع):
هرکس در مجلسی نشیند که امر ما در آن زنده می شود، در روزی که قلب ها می میرند، قلبش نخواهد مرد
مجلس عزای آقا امام رضا رفتی ما رو هم از دعای خیر بی نصیب نگذار
.
زائری بارانی ام آقا به دادم می رسی؟
بی پناهم ، خسته ام ، تنها ، به دادم می رسی؟
گر چه آهو نیستم اما پر از دلتنگیم
ضامن چشمان آهوها به دادم می رسی؟
من دخیل التماسم را به چشمت بسته ام
هشتمین دردانه زهرا به دادم می رسی
زندگانی ابو جعفر محمد الجواد ابن علی الرضا بن موسی الکاظم بن جعفر الصادق بن محمد الباقر بن علی زین العابدین بن الحسین بن علی بن ابی طالب علیهم السلام، نهمین امام از اهل بیت صلوات الله علیهم اجمعین امام جواد (ع) در شب جمعه 19 ماه مبارک رمضان یا 15 این ماه یا روز جمعه 10 رجب در شهر مدینه به دنیا آمد. قولی که در کتاب مصباح المتهجد آمده، تاریخ اخیر را تایید می کند. در آنجا آمده است: ابن عیاش گوید این دعا به وسیله استاد بزرگ ابو القاسم (رضی الله عنه) آمده است که: «اللهم انی اسئلک بالمولودین فی رجب محمد بن علی الثانی و ابنه علی بن محمد المنتجب الدعاء». وی می نویسد: ابن عیاش گفته است: روز دهم رجب، میلاد ابو جعفر ثانی است.
آن حضرت در روزگار خلافت معتصم، روز شنبه آخر ذی قعده یا آخر ذی حجه یا پنجم یا ششم ذی حجه در روز سه شنبه سال 220 هجری در بغداد چشم از جهان فرو بست. و در مقابر قریش در پشت قبر جدش امام موسی کاظم (ع) به خاک سپرده شد. مدت عمر وی بیست و پنج سال بود. کلینی گوید: عمر آن حضرت 25 سال و 2 ماه و 18 روز و بنا بر قول دیگری سه ماه و بیست و دو روز بود. ابن خشاب گوید: امام جواد (ع) ، 25 سال و سه ماه و 18 روز زیست و شیخ مفید عمر آن حضرت را 25 سال و اندی می داند.
از این مدت، وی هشت یا هفت سال و چهار ماه و دو روز با پدرش و 17 یا 18 سال، بیست روز کمتر، پس از پدرش زیست. که این همان مدت امامت و خلافت آن حضرت به شمار می رود و مصادف با دوران پادشاهی مامون است. آن حضرت در اوایل دوران خلافت معتصم وفات یافت. برخی وفات آن حضرت را در دوران خلافت واثق دانسته اند. حافظ عبد العزیز بن اخضر جنابذی در معالم العترة الطاهرة از محمد بن سعید نقل کرده است که گفت: محمد بن علی (ع) ، در زمان خلافت الواثق بالله به قتل رسید. شاید این اشتباه برای وی از آنجا پیش آمده که واثق بر آن حضرت نماز گزارد. بلکه سخن صحیح آن است که امام جواد (ع) در عهد خلافت معتصم از دنیا رفت. زیرا مردم در سال 227 هجری با واثق برای خلافت بیعت کردند. تنها توجیه برای قول جنابذی آن است که شاید مقصود وی آن بوده که واثق در زمان خلافت معتصم، آن حضرت را با خورانیدن سم به قتل رسانیده است.
مادر آن حضرت کنیزی بود که او را«سکن مریسیه »و یا«سبیکه »می خواندند. برخی علاوه بر این دو نام، از مادر آن حضرت با نامهای دیگری نیز یاد کرده اند همچون سبیکه، نوبیه و سکینه، که شاید این نام آخر صورت تصحیف شده سبیکه باشد، خیزران و دره. امام رضا (ع) این زن را خیزران می خواند و گفته اند نامش ریحان و قبطی و مکنی به ام الحسن بود.
او را با کنیه ابو جعفر یاد می کردند. همچنین برای آن که با امام باقر (ع) ، که او هم کنیه ابو جعفر داشت، اشتباه نشود کنیه وی را ابو جعفر ثانی ذکر می کردند.
آن حضرت را القابی بود مانند جواد و قانع و نجیب و تقی. اما از همه القاب وی مشهورتر لقب جواد بود.
«نعم القادر الله »بوده است.
شیخ مفید گوید: فرزندان آن حضرت عبارت بودند از: پسرانش علی (امام دهم) و موسی و دخترانش فاطمه و امامه. آن حضرت به جز آن دو پسری که ذکر کردیم، پسر دیگری نداشت. ابن شهر آشوب در مناقب می نویسد: فرزندان آن حضرت عبارت بودند از: علی (امام دهم) و موسی و حکیمه و خدیجه و ام کلثوم. ابو عبد الله حارثی گوید: امام (ع) فقط دو دختر به نامهای فاطمه و امامه داشت
سلام من به مدینه به آستان رفیعش
به مسجد نبوی، به لاله های بقیعش
سلام من به علی و به حلم و صبر عجیبش
سلام من به بقیع و چهار قبر غریبش
نشسته باز دلم پشت درب بسته آنجا
گرفته باز دلم بهر قبر مخفی زهرا
تو ای مسافر شهر مدینه در دل شب ها
نبود هر چه که گشتم نشان ز مرقد زهرا
سلام من به تو ای بانویی که مرد نبردی
ز غیر هر چه که دیدی به یار شکوه نکردی
سلام من به بازو و کبودی رویت
به سرخ فامی اشک تو و سپیدی مویت
میلاد با سعادت
مولود کعبه مولی الموحدین ،امیرالمومنین، امام علی (ع)
محضر امام عصر و الزمان، امام الانس و الجان حجت ابن الحسن العسکری حضرت مهدی عجل الله تعالی
فرج و تمام عاشقان حضرت تبریک وتهنیت باد.
علی روح نبی خیر الانام است
گلی روئیده در بیت الحرام است
الا اهل حسد چشمانتان کور
علی المرتضی اول امام است
*******************
شایسته ترین مرد خدا بود علی
در شأن نزول هل اتی بود علی
هرگز به علی خدا نمی باید گفت
لیک آینه ی خدا نما بود علی
دیگر آن خندهی زیبا به لب مولا نیست
همه هستند ولی هیچ کسی زهرا نیست
قطرهی اشک علی تا به ته چاه رسید
چاه فهمید که کسی همچو علی تنها نیست
.
دل از غم فاطمه توان دارد، نه
و ز تربتِ او کسی نشان دارد، نه
آن تربتِ گمگشته به بَر، زوّاری
جز مهدی صاحب الزمان دارد، نه
.
الا ای چاه یارم را گرفتند
گلم ، باغم ، بهارم را گرفتند
میان کوچه ها با ضرب سیلی
همه دار و ندارم را گرفتند
شهادت حضرت فاطمه(س) تسلیت باد
.
آغازامامت گل سرسبدعالم هستی بقیه الله الاعظم حضرت حجه بن الحسن امام زمان (عج)برمنتظرین ظهورش مبارک.
نهم ربیع الاول، نه تنها نخستین روز امامت امام عصر علیه السلام است، بلکه آغاز دوره ای حیاتی و مهم در تاریخ شیعه نیز به شمار می آید. در سال روز نهم ربیع الاول که یادمان آغاز امامت ولی عصر علیه السلام است، تصمیم گرفتیم در چند سطر کوتاه به رخ دادهایی که پس از شهادت امام حسن عسکری علیه السلام در سامرا روی داد، اشاره کنیم.
بــاز دگر بـاره رســیــد اربـعـیــن / جوش زند خـون حـسـیـن از زمیــن
شـد چـهـلـم روز عــزای حـسـیــن / جــان جــهــان بـــاد فدای حـسین
***************
بسوز ای دل که امروز اربعین است / عزای پور ختم المرسلین است
قیام کربلایش تا قیامت /سراسر درس، بهر مسلمین است
******************
اربعین آمد و اشکم ز بصر می آید
گوییا زینب محزون ز سفر می آید
باز در کرب و بلا شیون و شینی برپاست
کز اسیران ره شام خبر می آید
************
الف - قبل از شهادت امام حسين عليهالسلام:
ب - پس از شهادت امام حسين عليه السلام:
پي نوشت :
1- لهوف سيد طاووس ، ص 114.
2- الارشاد، ص 451.
3- منتهى الامال ، ج 1، ص 349.
4- همان ، ص 362.
5- الارشاد، ص 468.
6- منتهى الامال ، ج 1، ص 399.
7- لهوف سيد بن طاووس ، ص 150.
8- الارشاد، ص 469 و معالم المدرستين ، ج 3، ص 169.
9- ماهيت قيام مختار، ص 456.
10- نك : الارشاد، ص 470 ؛ معالم المدرستين ، ج 3، ص 173 و منتهى الامال ، ج 1، ص 401
یا حسین ادر کنی
شاعر:حاج ولی ا... کلامی زنجانی
دیده عا لم حسین تک مرد میدان گور میوب
بیر بیله ازاده رهبر چشم دوران گورمیوب
ویردی الله کا ئناته جلوه اون دورت نوریدن
افضل ایتدی اولارین قدرین ملکدن حوریدن
پنج تن بزمی حسین حسنیله دولدی شوریدن
باشدی زهرا اوغلونون کربو بلاسی طوریدن
حیف او طوری حضرت موسی بن عمران گورمیب
دوره گردم من محبت باغینون سیاحیم
معنویت بزمینون پروانه مصباحیم
گوز یاشیم لشگلر اورکلر ملکینین فتاحیم
مدعی چوغ طعنه ورما من حسیم مداحیم
بیر گلوم وار که گلدن هیچ گلستان گورمیوب
گزسه عیسی گویلری بیر بیر الده گون بیر الده آی
کل عالمده تاپا بلمز بیزیم مولایه تای
دورسا بیر صفده گوزللر سن حسینی باشدا سای
ویردی الله سوم شهبا اونی زهرایه پای
نه بشر مثلین اونون حوری و غلامان گورمیوب
روز محشرکه اولار مردم بهشته مشتری
جمع اولار دور حسینه بیر محبت لشگری
حوری لر سسلر گلون گیتمز حسین عاشقلری
((قدر زر زرگر شناسد قدر گوهر گوهری))
مقتدر شاهدا بو شخصیتده سلطان گورمیوب
نقل ایدور زینب که عمرنده بابام شیر خدا
ئوز آدیلا سسلنردی اهلبیتن جا به جا
لیک گوردور قجا حسین قارداشیمی اول با وفا
احتراما یا اباعبدالله ایلردی ندا
آفرینش چرغی بیله ماه تابان گورمیوب
اولدی ابراهیمه نازل اود یانندا جبرئیل
هر سوزون اولسا دیدی خدمتگزارم یا خلیل
گیت دیدی کیم پنج تن حقین تانور اولماز ذلیل
منجنیق اوستونده سسلندی حسین جان الدخیل
دوندی اود گلزاره جانی صدمه اودان گورمیوب
بونه سوزدور که بیورموش حضرت خیر الانام
قانیمیز بیردی حسین مندندی منده اونلانام
گلمسیدی فدیه اسماعیلیدن قالمازدی نام
او دیری قالدی حسین گلسین وجوده والسلام
پس حدیث مصطفی کاملدی نقصان گورمیوب
بو حسین کیمدی که دوشمز پاک دللرن آدی
آدینی ذکر ایلدوقجا آغزیمون آرتار دادی
قنداقی عرشه گیدوبدی گور مقامی هاردادی
باشینون دسمالینی جبریل گویدن آسلادی
خلقتندن بیله تزئین عرش رحمان گورمیوب
قاره سین سویماز حسین دیوانه سی گر جان چیخا
سینیه اله ورار تا دوشلرندن چخا
آغلادی شیعه گرک یردن گویه افغان چخا
قویما عاشورا غدیر خم کیمی یادان چخا
مدعی آزاده لردن نقص پیمان گورمیوب
وای اگر قول نبی آویزه گوش اولماسون
بو حسین عشقی گرک دللرده خاموش اولما سون
ایلیون همت که عاشورا فراموش اولما سون
رو سیه دور ایلده هر کیم سیه پوش اولما سون
عشقین اعجازین او بیچاره کما کان گورمیوب
آند اولا ویرانه ده زینب دوتان ماتملره
آند اولا دین دوره سینده حصن مستحکملره
آند اولا ارواح طیب سیر ایدن عالملره
قویماروخ بیگانه چپ باخسون قرا پرچملره
عشق دریا سین هله دشمن خروشان گورمیوب
ای سوزی بیر عمراولان یا لیتنا کنا معک
بعد دفنون قبریون اوسته گلر بیر جوت ملک
سسلنلر ای حسینون عاشقی دور یاتما تک
وحشته دوشمه سنه مولا ئوزی ایلر کمک
هیچ حسینچی تپراق آلتیندا رنج و حرمان گورمیوب
قلبیمیزدن یا حسین بو عاشقی الله آلماسون
تاپشور عباسه عزاداری نظردن سالماسون
تذکره گوندر اورکلرده بو حسرت قالماسون
کربلا شوقیله مرغ جان نجه پر چالماسون
قبریوی چوخداندی بو جمع پریشان گورمیوب
هر بلا گلدی یولوندا جانه آلدوخ یا حسین
باتدی عاششقلر قانا بیز دالا قالدوخ یا حسین
عمر و موز گیچدی نظر یولارا سالدوخ یاحسین
سن آنان جانی داخی بسدی قوجالدوخ یا حسین
بوحالا دوشمز اوکس که داغ هجران گورمیوب
سوز یازوب گیچدیم بو سری واقف مطلب بلر
صبح صادقده نلر وار زنده دار شب بلر
سوز هجرانی هر عاشق چکسه تاب وتب بلر
ای دلیم لال اول حسینون قدرینی زینب بیلر
غصه لی عمرنده زینب راحت جان گورمیوب
مقتله گلدی دیدی دیده مده قان یاش وار یاحسین
هار دا سان سس ور منه نه یارو یولداش وار یا حسین
دشمنیم کامه چاتوب هرالده بیر باش وار یل حسین
بلمزیدیم کربلاده بیر بیله داش وار یا حسین
داشلار آلتدا هیچ باجی قارداشین عریان گورمیوب
فکر یوی قارداش باجون باشدان بلورسن آتمادی
آی گجه باتدی فرات اوسته سیز یلتی باتمادی
من کشیک چکدیم الم عباسه نیلیم چاتمادی
هرنه یالواردیم ربابه صبح اولونجایاتمادی
هیچ آنامدا بیر بیله شام غریبان گورمیوب
وارحسین بیر شایعه سالمیش منی حالدان حالا
کوفده دشمن بیزی ممکندی زندانه سالا
نیلرم نازلی رقیه غملی محبسده قالا
منده ئولم قورخودان ئولسه او شیرین دل بالا
اوچ یاشی واردی هله عمرونده زندان گورمیوب
عادی نسوانه ((کلامی)) زینبی ایتمه قیاس
بو خانم اسلامی احیا ایتدی بی خوف و هراس
یاز ابوالفضلین باجیسی شمره ایتمز التماس
باشینی غارت آغارتدی تارومار اولدی اساس
دوشدی بیر گردابه که نوح ایله طوفان گورمیوباکنون حسین مسئول نگاهبانی انقلابی است که آخرین پایگاههای مقاومتش از دست رفته است واز قدرت جدش و پدر و برادرش، یعنی حکومت اسلام و جبهه حقیقت و عدالت، یک شمشیر برایش نمانده و حتی یک سرباز! سالهایی است که بنیامیه همه پایگاههای اجتماعی را فتح کرده است.”
اسلام در این زمان، چون پوستین وارونه شده،ارزشهای اسلامی رنگ باخته و دین با حاکمیت افراد فاسد و غاصب، رو به انحطاط و انحراف میرود.
امام حسین (ع) در چنین شرایطی برای اصلاح دین جدش قیام میکند و از یک سو، نیرویی برای تغییر وضع موجود ندارد و از دیگر سو، در سکوت خود مشعل امیدی نمیبیند.
معرفی این سوره به عنوان سوره امام حسین به خاطر این است که مصداق بارز نفس مطمئنه ای است که در آخرین آیات سوره آمده است. امام صادق ( ع ) به اصحاب خود فرمود: سوره فجر را در نمازهای واجب و مستحب خود قرائت کنید که این سوره به حضرت امام حسین اختصاص دارد... مقصود از نفس مطمئنه آن حضرت و شیعیان او است ».
در توجیه و تحلیل تطبیق سوره مذکور بر امام(ع) گفته شده است: «ائمه معصومین(علیهم السلام) از این جهت این سوره را سوره حسین نامیده اند که قیام و شهادت آن حضرت درتاریکی طغیان مانند طلوع فجر، منشا حیات و حرکت گردید. خون پاک او و یارانش به زمین ریخت و نفوس مطمئنه آنها با فرمان «ارجعی» و با خشنودی به سوی پروردگار شتافت ... تا از این الهام و جوشش، نور حق در میان تاریکیها بدرخشد و راه حیات با عزت باز شود و پایه های ظلم و طغیان بی پایه گردد و طاغیان را دچار خشم و نفرین کند .» البته در این سوره آیه «و لیالی عشر» است که باز به آن حضرت مرتبط است.
حضرت صادق فرمود: «الفجر هو القائم و لیال عشر الائمة من الحسن الی الحسن و الشفع امیرالمؤمنین و فاطمه ( ع ) و الوتر هو الله وحده لاشریک له ؛ مراد از فجر وجود مقدس حضرت قائم(ع) و «لیالی عشر» امامان از امام حسن مجتبی(ع) تا امام عسکری(ع)اند و شفع امیرمؤمنان و حضرت فاطمه(ع) میباشد و مراد از وتر خداوند یکتا است))
لؤلؤ و مرجان
«یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ».
سوره 55: الرحمن آیه 22
و خارج کرد از آن دو دریا، لؤلؤ و مرجان را.
از امام صادق ـ علیه السّلام ـ روایت است که منظور از «لؤلؤ و مرجان» امام حسن و حسین ـ علیهما السّلام ـ است.
عروة الوثقی
«... فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى لاَ انْفِصامَ لَها...».
سوره 2: البقرة آیه 256
به رشتة محکم و استواری چنگ زده و هرگز گسسته نخواهد شد.
امام باقر ـ علیه السّلام ـ از حضرت رسول ـ صلی الله علیه و آله ـ نقل میکند که آن حضرت فرمود: هرگاه میخواهید به رشتة محکمی چنگ بزنید، پس به ولایت بگیرید علی و حسن و حسین را.
پیروزی بزرگ
«یا لَیْتَنِی کُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِیماً».
سوره4 :نساء آیه 73
میگویند: ای کاش ما هم با آنها بودیم و به رستگاری بزرگی میرسیدیم.
امام رضا ـ علیه السّلام ـ به «ریّان بن شبیب» فرمود: ای پسر شبیب! اگر دوست داری که در مکانهای بنا شده در بهشت با پیامبر و خاندانش باشی، پس قاتلان حسین ـ علیه السّلام ـ را لعنت نما، ای پسر شبیب! اگر دوست داری به ثواب کشتهشدگان در راه حسین برسی پس چون او را یاد کنی بگو: «ای کاش با آنان بودم و به پیروزی و کامیابی بزرگی میرسیدم».
خویشاوندان پیامبر
«وَ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ لا تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً وَ بِذِی الْقُرْبى...».
سوره4: نساء،آيه36
و خدای یکتا را بپرستید و هیچ چیزی را شریک او نگیرید و احسان کنید به پدر و مادر و خویشاوندان.
در روایتی از امام صادق ـ علیه السّلام ـ آمده است که منظور از «والدین» رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ و علی ـ علیه السّلام ـ است و منظور از «ذیالقربی» حسن و حسین ـ علیهما السّلام ـ است.
.نفس مطمئنه
«یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِی إِلى رَبِّکِ راضِیَةً مَرْضِیَّةً»
سوره 89: الفجر آیه 27 و 28
تو ای روح آرام یافته به سوی پروردگارت بازگرد. در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمود:
سورة فجر را در نمازهای واجب و مستحب خود بخوانید، که آن سورة امام حسین ـ علیه السّلام ـ است.
«ابو اُسامه» که در مجلس حاضر بود پرسید: چگونه این سوره به حسین بن علی اختصاص دارد؟ فرمود: آیا آن سخن را نشنیدهای که خدا فرمود:
«یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ» منظور خداوند از نفس مطمئنّه، حسین بن علی است که دارای روح آرام یافتهای است و هم خدا از او راضی است و هم او از خدا راضی است.
بشارت حسینی
«قُلْنا یا نارُ کُونِی بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِیمَ».
سورة21:الانبياء آیه 69
ما خطاب کردیم: ای آتش! برای ابراهیم سرد و سالم باش.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ از امام حسین ـ علیه السّلام ـ روایت میکند که آن حضرت در کربلا، قبل از کشته شدن فرمود:
رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ گفت: پسرم! تو روزی به عراق میروی و به شهادت میرسی و جماعتی با تو به شهادت میرسند و سپس آن حضرت، آیة مبارکة فوق را تلاوت کرد، و فرمود: جنگ برای تو و اصحابت «سرد و سالم» میشود. پس بشارت داد بر آنان که: به خدا قسم! اگر ما را به قتل برسانند، ما وارد بر پیامبرمان میشویم...
بشارت
«وَ یُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً».
سوره17 : الاسراء آیه 9
و اهل ایمان را که عمل آنها نیکوست، به اجر بسیار نکو بشارت دهد.
روایت شده است از ابن عباس که گفت: رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ بشارت داد علی و جعفر و عقیل و حمزه و فاطمه و حسن و حسین ـ علیهم السّلام ـ را به بهشت؛ چون آنها مصداق الذین یعملون الصالحات» بودند.
ماه و خورشید
«وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها وَ النَّهارِ إِذا جَلاَّها».
سوره 91:الشمس آیه2و3
قسم به ماه که پیرو آفتاب تابان است و قسم به روز، هنگامی که جهانی را روشن میکند.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمود:
منظور از آیة شریفة فوق امام حسن و امام حسین ـ علیهما السّلام ـ است و منظور از: «وَ النَّهارِ إِذا جَلاَّها» قیام امام زمان ـ علیه السّلام ـ..
تختهای عزّت
«إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِی نَعِیمٍ عَلَى الْأَرائِکِ یَنْظُرُونَ».
سوره83:المطففین آیات 22و23
بدرستی که نیکوکاران در بهشت متنعّمند بر تختهای عزت تکیه زنند و نعمتهای خدا را مینگرند.
از ابن عباس روایت شده است که این آیه در حق علی و فاطمه و حسین و حسین ـ علیهم السّلام ـ نازل شده است.
به چه گناهی کشتید؟
«وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ بِأَیِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ».
سوره16: نحل آیات 58 و 59
و هنگامی که از دختران زنان به گور شده باز پرسند به کدامین گناه کشته شده است؟
از امام صادق ـ علیه السّلام ـ روایت شده است که، منظور از دو آیة فوق حضرت امام حسین ـ علیه السّلام ـ است و این دو آیه در حق او نازل شده است.
صور الهی
«یَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ».
سوره79 :نازعات آیات 6و7
روزی که لرزنده بلرزد و از پی آن لرزة دیگری افتد.
از امام صادق ـ علیهم السّلام ـ روایت است که منظور از «الراجفة» حسین بن علی ـ علیه السّلام ـ است.
مثل اصحاب کهف
«أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْکَهْفِ وَ الرَّقِیمِ کانُوا مِنْ آیاتِنا عَجَباً».
سوره18:کهف آیه 9
«آیا گمان کردی. اصحاب کهف و رقیم از آیات عجیب ما بودند؟»
منهال میگوید: بخدا در دمشق بودم که دیدم، سر بریدة حسین بالای نیزه آیة فوق را تلاوت نمود و فرمود:
شگفتتر از مثل اصحاب کهف، حکایتِ کشته شدن و حمل (و بر نیزه شدن) سر من است
مغربین
«رَبُّ الْمَشْرِقَیْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَیْنِ».
سوره55:الرحمن آیه 17
آن خدایی که آفرینندة دو مشرق و مغرب است.
در روایتی که از امام صادق ـ علیه السّلام ـ ، در مورد آیة فوق پرسیدند ایشان فرمود: منظور از، «مشرقین» رسول خدا و امیرالمؤمنین ـ علیهما السّلام ـ است و منظور از «مغربین» امام حسن و امام حسین ـ علیهما السّلام ـ است.
. آینه طهارت
«إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً».
سوره33:احزاب آیه 33
خداوند چنین میخواهد که رجس و هر آلایش را از شما خانوادة نبوت ببرد و شما را از هر عیب پاک و منزه میداند.
روایات بیشماری در تفسیر این آیة شریفه از معصومین ـ علیهم السّلام ـ وارد شده است که فرمودهاند، منظور از «اهلالبیت» خمسة طیبه هستند.
پشتوانة امامت
«وَ جَعَلَها کَلِمَةً باقِیَةً فِی عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ».
سوره43:زخرف آیه28
و این خدا پرستی را در همة ذرّیة خود (محمد ـ صلی الله علیه و آله ـ) تا قیامت باقی قرار داد تا فرزندانش به خدای یکتا رجوع کنند.
از رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ نقل شده است که فرمود: خداوند امامت را در پشت حسین ـ علیه السّلام ـ قرار داد و نُه امام دیگر از صُلب اویند.
مزدی نمیخواهم
«قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبى...».
سوره42:شوری آیه23
بگو مزدی برای رسالت نمیخواهم مگر دوستی و محبت با خویشاوندانم.
از رسول خدا سؤال کردند منظور از «قربی» در آیة فوق چه کسانی هستند؟حضرت فرمود: علی و فاطمه، حسن و حسین ـ علیهم السّلام ـ
در راه حج
«فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً یَتَرَقَّبُ...».
سوره 28:قصص آیه 21
پس (موسی) هراسان از شهر خارج شد در حالی که چشم به راه بود.
وقتی امام حسین ـ علیه السّلام ـ از مدینه به طرف مکه راهی شد، آیة فوق را قرائت میکرد.
قاری قرآن
«وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ»
سوره 26:شعراء آیه227
و آنانکه ظلم و ستم کردند، بزودی خواهند دانست که به چه کیفر و دوزخ انتقامی بازگشت میکنند.
در مقاتل معتبری آمده است هنگامی که سر امام حسین ـ علیه السّلام ـ را جدا نمودند و بر نیزه زدند، آیه فوق را تلاوت مینمود.
.اهل سجود
«وَ تَقَلُّبَکَ فِی السَّاجِدِینَ...».
سوره26: شعراء آیه 219
از ابی الجارور نقل شده است که امام باقر ـ علیه السّلام ـ فرمود: منظور از آیة فوق، علی و فاطمه و حسن و حسین و اهلبیت آنهاست.
.دور از شهر و دیار
«الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِنْ دِیارِهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ إِلاَّ أَنْ یَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ...».
سوره22:حج آیه 40
همانها که از خانه و شهر خود. به ناحق رانده شدند، جز اینکه میگفتند: پروردگار ما خدای یکتاست.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ دربارة آیة فوق فرمود: این آیه دربارة علی و جعفر و حمزه نازل شد و در حسین ـ علیه السّلام ـ تحقق یافت. بر همة آنان درود و سلام باد
پیروی از حسین ـ اطاعت از خدا
«وَ مَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ یَخْشَ اللَّهَ وَ یَتَّقْهِ فَأُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ».
سوره24: النور آیه52
و هر کس خدا و پیامبرش را اطاعت کند و از خدا بترسد و از مخالفت فرمانش بپرهیزد، چنین کسانی همان پیروزمندان واقعی هستند.
رسول خدا ضمن حدیثی میفرماید: سعادتمند، آنانند که از دوستان و پیروان حسین ـ علیه السّلام ـ هستند. به خدا سوگند ایشان در روز قیامت پیروز و نیک بختند.
من بیمار حسینم
«فَنَظَرَ نَظْرَةً فِی النُّجُومِ فَقالَ إِنِّی سَقِیمٌ».
سوره37: الصافات آیات 88 و 89
پس نگاهی به ستارگان افکند و گفت من بیمارم و با شما به مراسم جشن نمیآیم.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ دربارة این آیه فرمود: ابراهیم ـ علیه السّلام ـ بر مصایبی که بر حسین ـ علیه السّلام ـ فرود میآید، اندیشه نمود و گفت: من از آنچه بر حسین ـ علیه السّلام ـ میآید، بیدار گشتهام.
حسین ـ علیه السّلام ـ و زکریا
«لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِیًّا».
سوره 19:مريم ایه 7
و پیش از این هم نامی برای او قرار نداریم.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمود: منظور از آیة فوق «حسین بن علی و یحیی بن زکریا» است که از قبل، هم نامی نداشت و آسمان فقط بر آن دو، چهل روز گریه کرد.
گفته شد: گریستن آسمان چگونه بود؟ فرمود: به سرخی طلوع و به سرخی، غروب میکرد.
کلمة طیّبه
«أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرَةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِی السَّماءِ».
سوره14: ابراهیم آیه 24
آیا ندیدی چگونه خداوند «کلمة طیبه» را به درخت پاکیزهای تشبیه کرد که ریشة آن (در زمین) ثابت و شاخة آن در آسمان است؟
امام صادق ـ علیه السّلام ـ در مورد آیة فوق فرمود:
ریشة این درخت، رسول خدا و شاخة آن امیرالمؤمنین ـ علیه السّلام ـ است و امام حسن و حسین ـ علیهم السّلام ـ میوة آن به شمار میآیند ک نه تن از فرزندان او نیز شاخههای کوچکتر آنند و شیعیان
نیز به منزلة برگ آن هستند
قربانی بزرگ
«وَ فَدَیْناهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ».
سوره 37: صافات آیه 107
و او را در ازای قربانی بزرگی باز رهانیدیم.
از امام رضا ـ علیه السّلام ـ روایت شده است که فرمود:
منظور از ذبح عظیم در آیه فوق امام حسین ـ علیه السّلام ـ است.
سؤال بیجا
«لا یُسْئَلُ عَمَّا یَفْعَلُ وَ هُمْ یُسْئَلُونَ».
سوره 21: انبیاء آیه 23
و او بر هر چه که میکند سؤال نشود، ولی خلق از کردارشان بازخواست میشوند.
مردی از امام هشتم ـ علیه السّلام ـ پرسید: به چه خاطر امامت در صُلب امام حسن قرار نگرفت؟ حضرت فرمود: چون خداوند امامت را در صُلب امام حسین ـ علیه السّلام ـ قرار داد، نه در صُلب امام حسن و سپس آیة فوق را قرائت نمود.
تفسیری از امام زمان (عج)
«کهیعص»
سوره 19: مریم آیه 1
سعد بن عبدالله قمی از امام عصر (عج) در مورد آیة فوق سؤال نمود، امام ـ علیه السّلام ـ فرمود: این حروف از خبرهای غیبی خداوند است که به بندهاش «زکریا» داد.
«زکریا» هنگامی به که اسماء خمسه طیّبه اطلاع یافت، هرگاه به نام مبارک امام حسین میرسید، اشک در چشمانش حلقه میزد. روزی از خداوند علّت این حال را پرسید، خداوند داستان کربلا را در قالب این حروف برایش بیان فرمود.
پس «کاف» یعنی کربلا و «ها» یعنی هلاکتِ عترت و «یا» یعنی یزید که قاتل آن حضرت بود و «عین» یعنی عطش و تشنگی که بر آن حضرت مستولی میشود و «صاد» یعنی صبر آن حضرت بر بلا.
زکریا وقتی جریان را شنید، سه روز از مسجدش خارج نشد و مردم را راه نداد و بر حسین ـ علیه السّلام ـ گریست.
رجعت
«ثُمَّ رَدَدْنا لَکُمُ الْکَرَّةَ عَلَیْهِمْ وَ أَمْدَدْناکُمْ...».
سوره 17: اسراء آیه 6
آنگاه شما را بروی آن برگردانیم و بر آنها غلبه دهم...
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمود: اولین کسی که در «رجعت» برگردانده میشود، امام حسین ـ علیه السّلام ـ است...
ذیالقربی
«إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِیتاءِ ذِی الْقُرْبى...».
سوره16 : النحل آیه 90
همانا خدا خلق را فرمان به عدل و احسان میدهد و به بذل و عطاءِ خویشاوندان امر میکند..
وبلاگ مورد نظر درباره فعاليت هاي کتاب ،کتابخانه وآشنايي با فعاليت هاي فوق برنامه کتابخانه عمومي شمس سجاسی مي باشد .